Solidarity with Refugees

ICRIR: Introduction to ICRIR Activities for Iranian Refugees in Cyprus | به عنوان مدخلی بر فعّالیت‌های ما در ارتباط با پناهجویان ایرانی در قبرس

There are a number of Iranian refugee families living in Cyprus at risk of deportation back to Iran, where they face risk of persecution, imprisonment, torture and execution. Their human rights are also not currently being upheld in Cyprus. This article is an introduction to the work of ICRIR in support of these families and their rights as refugees to asylum, protection, and no forced return (refoulement).

English and Farsi versions of the article are below.

Introduction to ICRIR Activities for Iranian Refugees in Cyprus
By Keivan Sofastaie

According to recent reports on social media and internet-based news websites, many of the Iranian Christian refugees in Cyprus have been waiting for a very long time to receive an answer from the UNHCR (United Nations High Commissioner for Refugees) offices regarding their asylum cases. Like so many other Iranian refugees across the world, the Iranian Christian refugees in Cyprus have difficult lives and are in danger of deportation. Many of the Iranian Christians are converts from Islam to Christianity [Iran is traditionally a majority Shia Muslim nation]. According to the Islamic Republic of Iran’s criminal code, the punishment for a Mortad-e Fetri [apostate who was born in a Muslim family] is death, and repentance is not accepted. Being an Iranian Christian refugee myself, I am well aware of the fact that execution is the punishment for the crime of apostasy, and so I was asked to contact Iranian Christian refugees in Cyprus to report on their condition, and to help give voice to their stories by engaging international human rights and refugee organizations that specialize in handling Iranian refugee cases, so we can facilitate their collective asylum cases.

Countries who do accept refugees do so according to the United Nations mandate to provide, on a non-political and humanitarian basis, international protection to refugees, and to seek permanent solutions for them through the Office of the United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR), also known as The UN Refugee Agency. The task of these agencies is to assist in voluntary refugee repatriation, local integration, or resettlement to a third country.

Based on Article 1 of the Geneva Convention, a refugee is a person who, owing to a well-founded fear of being persecuted for reasons of race, religion, nationality, membership of a particular social group or political opinion, is outside their country of nationality and is unable or, owing to such fear, is unwilling to avail themselves of the protection of that country.

In reality, Iranians have become refugees because of the Islamic Republic of Iran, whose belligerent and blatant disregard for human rights as a signee of all human rights mandates of the United Nations, is obscene and nauseating. And the realities of the asylum seeking process for many refugees are far from [those described in] these mandates. In practice, these mandates are subject to manipulations by the local government and their regional politics; furthermore, inefficiencies, violations, and staffing errors by local UNHCR offices, whether directly or indirectly, have contributed to unresponsiveness to asylum requests by refugees from Iran, Iraq, Somalia, and Sudan.

Currently, Iranian refugees live in desperate financial and social conditions in different parts of the world. A few key factors contribute to these desperate conditions for Iranian asylum seekers: ignorance [or lack of proper training] of UNHCR staff regarding human rights violations by the Islamic Republic of Iran against Iranians, which causes them to become refugees; refugees’ lack of knowledge and understanding of their rights [due to unfamiliarity with language] and local laws; and lack of existing NGOs that can assist refugees with their asylum case.

Toktam’s family is an example of how the combination of all these inadequacies have not only enforced dreadful living conditions on this family of four in Cyprus for the past nine years, but now, because of their unrecognized asylum status, they are to be deported back to Iran. Nine years ago, Toktam was identified and harassed by the Iranian security forces for her religious activities as a Christian. Her family had to escape to Cyprus for fear of persecution because under the laws of Islamic Republic of Iran they are considered Mortad-e Fetri.

ICRIR (international Coalition for the Rights of Iranian Refugees), with the help of other refugee rights organizations, both Iranian and non-Iranian, plan to mobilize and disseminate all necessary information, seek appropriate and available resources, and form necessary alliances to support the rights of these refugees to seek their asylum status and avoid deportation back to Iran.

Translation: Soheila Nikpour

به عنوان مدخلی بر فعّالیت‌های ما در ارتباط با پناهجویان ایرانی در قبرس

By Keivan Sofastaie
کیوان سوفسطایی

مدتی‌ پیش از طریق مدیای اجتماعی مطلع شدیم که تعدای پناهجوی ایرانی، که بعضا هم از اسلام رویگردانده و مسیحی‌ شده‌اند سالهاست که در انتظار پاسخ مقامات، کمیساریای عالی‌ و دولت قبرس هستند.مطلع شدیم که این عزیزان هم مانند بسیاری دیگر در شرایطی غیر قابل تحمل به سر میبرند و به علاوه مورد تهدید دیپورت قرار دارند. از طرف ائتلاف من که خود یک اکس مسلم، و طبق ادبیات وحشیانه اسلامی مرتد و طبق قوانین جمهوری اسلامی، مجرم محسوب میشوم مأموریت گرفتم که با این عزیزان پناهجو در قبرس تماس گرفته و با هدف جهانی‌ کردن رنجنامه آنها، و از راه بسیج نیروی انسانهای شریف و آزادی خواه و فعالین حقوق بشر، در قبرس و خارج از قبرس از یکسو و برسی‌ راه‌های قانونی حمایت این عزیزان پرونده‌های آنان را تدوین و برای گامهای بعدی آماده کنم.

اگرچه طبق قوانین جهانی‌ که اکثر قریب به اتفاق کشور ها هم خود را رسما و روی کاغذ ملزم و موظف به رعایت و اجرای آنها کرده‌اند هر انسانی‌ که در نتیجه جنگ، عقیده، فعالیت مذهبی‌، حزبی، سیاسی و مسأیلی از این دست در معرض بازداشت شکنجه زندان اعدام و همچنین تهدید جانی قرار داشته باشد طبق کنوانسیون ژنو چنین فردی باید از تمام حقوق کامل یک پناهنده برخوردار باشد اما هر پناهجویی میداند آنچه بر روی کاغذ می‌نویسند و آنچه در عمل میکنند یکی‌ نیست، تا آنجا که به پناهجویان ایرانی مربوط است از یکسو با جمهوری اسلامی طرف هستیم که زیر تمام قوانین و کنواسیون‌ها را امضا کرده و همه را بدون استثنا در روز روشن و جلوی چشم همه دنیا نقض می‌کند، و از سوی دیگر با کشور‌های پناهجو پذیر سر و کار پیدا می‌کنیم که تمام تلاششان یافتن سوراخ و سمبه در قوانین و توجیهات قانونی و غیر قانونی برای شانه‌ خالی‌ کردن از زیر بار مسولیتشان در قبال قربانیان شرایطی است که خود مستقیم یا غیر مستقیم در ایجادش دست داشته‌اند. ایران، عراق یا سودان و سومالی تنها چند مثال هستند.

ایرانیان بی‌ شماری در خارج از ایران بدون آینده ، بلاتکلیف و در معرض اخراج و دیپورت به ایران قرار دارند.بدون داشتن هیچ امکانات رفاهی‌ و اجتماعی که خانواده و زندگی‌ این عزیزان را به طور جدی در معرض خطر قرار داده است. مهمترین عامل این وضعیت غیر قابل تحمل و قبول، عدم رعایت مسولیتها و وظایف از سوی کمیساریای عالی‌ و دولتهای پناهجو پذیر با سواستفاده از مجاری قانونی، عدم آشنایی پناهجویان با حقوقشان و قوانین محلی و جهانی‌، عدم وجود سازمانی که از روز اول تا آخر پناهجو را همراهی کند میباشد. وظیفه همه ماست که شرایط را فورًا تغییر دهیم.

خانواده توکتم یکی‌ از مواردی است که حقٔ پناهندگیشان به واسطه مجموعه‌ای از دلایل فوق به نحو شرم آوری از آنها سلب شده است. پدر، مادر و دو فرزند،در کشور قبرس،۹ سال پناهجویی بدون هیچ مزایا ،امکانات زندگی‌ و پزشکی‌،بلاتکلیف و در معرض اخراج و دیپورت به ایران! ۹ سال پیش این خانواده به دلیل فعالیت‌های مذهبی‌ توسط مراجع انتظامی و قضایی مورد شناسایی و تحت تعقیب قرار میگیرند و چون روی برگرداندن از دین اسلام و گرویدن به آئین ثانویه و در خصوص این خانواده مسیحیت در قوانین مجازات اسلامی مبحث پنجم ماده ۲۲۵_۱ به ارتداد و در همین مبحث ماده ۲۲۵_۷ مرتد را به اعدام محکوم می‌کند،امنیت جانی این خانواده به خطر افتاده و مجبور به فرار و و تقاضای پناهندگی در قبرس شدند.ولی‌ کشور قبرس بی‌ توجه به تعهدات بین المللی خود در خصوص پناهندگان حق پناهندگی این خانواده را به رسمیت نشناخته و حکم به اخراج و دیپورت به ایران داده است.

أئتلاف جهانی‌ برای دفاع از حقوق پناهجویان ایران وظیفه خود میداند که با استفاده از تمام امکانات خود و الویتا با آگاهی‌ رسانی و بسیج سازمانهای مدافع حقوق بشر، نیروی عظیم خود پناهجویان، چه ایرانی و چه غیر ایرانی، و صد البته با رجوع به تشکلها و سازمانهای که چه قانونا و چه معنوا، باید از حقوق این پناهجویان دفاع کنند، این عزیزان را در مبارزه برای احقاق حقوق انسانی‌ خود حمایت کند. ما اقدامات آتی خود را مطابق مقررات داخلی‌ ائتلاف به اطلاع عموم خواهیم رساند.

Members of the ICRIR include Action for Democracy and Human Rights in the Middle East, International Federation for Iranian Refugees, Iranian Refugees Action Network, Iranian Refugee Amnesty Network, and Mission Free Iran.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 118 other followers

via Twitter

%d bloggers like this: